Asset Publisher Asset Publisher

Hodowla Lasu

Zadaniem hodowli lasu jest racjonalne użytkowanie i bieżące odnawianie zasobów leśnych  z zachowaniem i wzbogacaniem naturalnej różnorodności biologicznej.

Hodowla lasu obejmuje zbiór nasion, produkcję sadzonek, zakładanie i pielęgnacje upraw leśnych
i drzewostanów.

Nasiennictwo i selekcja

Nadleśnictwo Bolesławiec dysponuje dwoma drzewostanami nasiennymi wyłączonymi sosnowymi
o łącznej powierzchni 16,34 ha , jednym drzewostanem zachowawczym o powierzchni 18,97 ha
oraz 16 drzewami matecznymi sosnowymi i 3 brzozowymi.
Dla drzewostanów nasiennych wyłączonych i drzewostanu zachowawczego nadleśnictwo ma założone bloki upraw pochodnych o łącznej powierzchni 268 ha.
Główną bazę nasienną  stanowi  333 ha drzewostanów nasiennych gospodarczych, wśród których 288 ha to drzewostany sosnowe, 3 ha bukowe, 19 ha dębowe, 11 ha brzozowe, 6 lipowe i 6 olchowe.
Ponadto nadleśnictwo posiada zarejestrowane w KRLMP źródła nasion dla następujących gatunków ;
olsza szara, czereśnia ptasia, klon zwyczajny, klon jawor, grab.

Szkółkarstwo

Na terenie nadleśnictwa , w leśnictwie Osieczów znajduje się szkółka leśna o powierzchni produkcyjnej 5,63 ha. Istniejąca szkółka w pełni zabezpiecza zapotrzebowanie nadleśnictwa  
na materiał sadzeniowy, jak również  ma możliwości zwiększenia produkcji w przypadku popytu ze strony innych odbiorców.

Odnowienia

Roczny plan odnowień w nadleśnictwie to ok  185 ha z czego pod osłoną 110 ha.  Odnawiamy głównie sosną i dębem a także  brzozą , bukiem, świerkiem i jodłą. Na części powierzchni nadleśnictwo wykorzystuje możliwość naturalnego odnowienia lasu .

Pielęgnowanie lasu

Z zakresu pielęgnowania lasu nadleśnictwo wykonuje rocznie

ok. 250 ha pielęgnowania  gleby w uprawach
ok. 100 ha czyszczeń wczesnych
ok. 140 ha czyszczeń późnych
ok  250 ha trzebieży wczesnej
ok  940 ha  trzebieży późnej


Asset Publisher Asset Publisher

Back

ASFV w populacji dzików

ASFV w populacji dzików

Afrykański pomór świń u dzików wywołany wirusem

 

Przed dwoma tygodniami potwierdzone zostało wystąpienie afrykańskiego pomoru świń (ASF) na Litwie. Tym samym wirus ASF (ASFV) znalazł się na obszarze Unii Europejskiej (UE). Biorąc pod uwagę fakt, że regulacje prawne UE zakładają, że w przypadku wystąpienia ASF na terenie jakiegokolwiek kraju wspólnoty, zamyka się obrót trzodą chlewna oraz mięsem nie w całym kraju, jak to miało miejsce w przeszłości, a jedynie w okręgach zapowietrzonym i zagrożonym, oraz mając na uwadze fakt, że ASFV może krążyć w populacji litewskich dzików, zagrożenie wprowadzenia ASFV na terytorium innych, szczególnie sąsiadujących z Litwą krajów UE, jest bardzo wysokie.

 

Fakt, występowania ASFV w populacji dzików stwarza potrzebę włączenia myśliwych oraz leśników w program szkolenia, którego celem jest uświadomienie roli myśliwych i leśniczych w ochronie Polski przed rozprzestrzenieniem się ASF w populacji dzików bytujących w naszych lasach, a tym samym ochronę krajowych stad świń przed wirusem ASF, który w pierwszej kolejności może znaleźć się wśród dzików.

Poniżej zostały przedstawione najczęściej zadawane pytania dotyczące ASF u dzików wraz z odpowiedziami.

Czym jest afrykański pomór świń?

Afrykański pomór świń jest nieuleczalną chorobą wirusową, która występuje wyłącznie u świń i dzików. W krajach afrykańskich - na południe od Sahary, w których choroba ta pojawiła się około 100 lat temu i występuje sporadycznie do dzisiaj, podobnie jak na półwyspie iberyjskim, gdzie ASF został zwalczony w 1999 r., wirus ASF może być przenoszony również przez kleszcze - gatunek, który w naszej strefie klimatycznej nie odgrywa istotnej roli.

Jaki jest przebieg i objawy kliniczne ASF u dzików?

U dzików europejskich infekcja prowadzi do bardzo ciężkich, ale nieswoistych objawów ogólnych, jak gorączka, osowienie, utrata apetytu, zaburzenia w poruszaniu się i problemy w oddychaniu. Wystąpić mogą również krwawienia (z nosa, krwawa biegunka, krwawienia skóry). Chore zwierzęta wykazują między innymi ograniczony odruch ucieczki lub inne objawy, jak niechęć do poruszania się i utrata orientacji. Choroba dotyczy wszystkich grup wiekowych i obu płci dzików w równym stopniu i w większości przypadków prowadzi do padnięć zwierząt w okresie 7 - 10 dni po zakażeniu.

Po przekrojeniu zwłok dzika należy zwrócić uwagę na: przekrwione i powiększone węzły chłonne, powiększoną śledzionę i wybroczyny w narządach wewnętrznych, w skórze lub pod skórą. Płuca i drogi oddechowe są często wypełnione pianą.

Brak wymienionych zmian nie wyklucza, że przyczyną nagłego padnięcia dzika, a częściej większej liczby dzików, może być ASF. Z tego powodu zauważenie zwiększonych padnięć dzików powinno stanowić sygnał do podejrzenia ASF. Sekcja dzików powinna być wykonana wyłącznie przez lekarza weterynarii.

Jak choroba jest przenoszona?

Choroba może być przenoszona bezpośrednio ze zwierzęcia na zwierzę lub pośrednio przez zanieczyszczone przedmioty. W niekorzystnych okolicznościach, do wprowadzenia wirusa na teren naszego kraju, może wystarczyć porzucona kanapka z wędliną sporządzona z mięsa chorego dzika lub świni. Szczególnie niebezpieczna w aspekcie przenoszenia zarazy jest krew dzików. Najmniejsza ilość krwi wystarczy do zakażenia wrażliwych dzików lub świń.

Na co należy zwrócić uwagę?

Wskazane jest zdawanie sobie sprawy z faktu, że aktualnie dziki mogą być ważnym wektorem we wprowadzeniu wirusa ASF do Polski i jego szerzeniu się w populacji dzików, a później świń.

Prosi się zatem myśliwych i leśników o zwrócenie uwagi na zwiększone padnięcia w lesie dzików i poinformowanie o tym fakcie powiatowego lekarza weterynarii (PLW), bezpośrednio, lub za pośrednictwem organów administracji lokalnej. Należy także pobrać próbki do badań laboratoryjnych, które zostaną przesłane do laboratorium przez PLW. Optymalne są próbki krwi i śledziony, ewentualnie węzły chłonne, migdałki, płuca, a w ostateczności, jeśli brak jest wymienionych narządów w tuszy dzika, kość długa lub mostek. Do badań mogą być przesłane nawet tkanki z postępującym procesem gnilnym.

Szczególnie ostrożnym należy być z przedmiotami zanieczyszczonymi krwią lub, które miały z nią kontakt. Do tych przedmiotów należą sprzęt łowiecki, buty, ubiór, szmaty, naczynia, noże.

Prosi się myśliwych o przestrzeganie zasad higieny po polowaniach (nie pozostawianie patrochów w lesie po zakończeniu polowania; dezynfekcję sprzętu łowieckiego).

Myśliwi powinni unikać wchodzenia do chlewni min. Przez 48 godz. od zakończenia polowania.

Litwa jest atrakcyjnym krajem dla turystów i myśliwych. Należy zdawać sobie jednak sprawę, że trofea i inne produkty z dzików mogą stanowić źródło wirusa i stwarzać ryzyko przeniesienia wirusa ASF i dalszego szerzenia się choroby. To samo dotyczy ubioru i innych przedmiotów.

Jak choroba jest zwalczana?

Niestety nie ma szczepionki przeciw afrykańskiemu pomorowi świń, dlatego w zwalczaniu ASF wśród dzików najważniejsze jest zachowanie środków ostrożności i regulacja ich populacji.

Materiały szkoleniowe dla leśników i myśliwych